Η Λάιζα Μινέλι στα 79 της χρόνια κάνει έναν απολογισμό ζωής, και μέσα από την αυτοβιογραφία της, «Kids, Wait Till You Hear This!» μοιράζεται δημοσίως όλες τις εμπειρίες της, τις καλές και τις κακές, τις φωτεινές και τις σκοτεινές που δημιούργησαν τον χαρακτήρα της και την έφεραν μέχρι εδώ σήμερα.
Η Λάιζα Μινέλι δεν είχε πάντα μια φωτεινή ζωή και ας ήταν τα φώτα της δημοσιότητας, λόγω των γονιών της, στραμμένα πάνω της από τη γέννησή της κιόλας. Στην πορεία της πολυτάραχης ζωής της, είχε και πολλά σκοτάδια, όπως η περίοδος που ήταν πλήρως εξαρτημένη από τις ουσίες. Και γι αυτή την περίοδο που την έχει αφήσει πια πίσω της, μιλάει ανοιχτά και με πάσα ειλικρίνεια.
Η ηθοποιός, όπως αναφέρεται στο βιβλίο της, απόσπασμα του οποίου δημοσιεύτηκε αποκλειστικά στο PEOPLE, έλαβε την πρώτη της συνταγή για Valium από έναν γιατρό μετά την τραγική απώλεια της μητέρας της, Τζούντι Γκάρλαντ, η οποία πέθανε από τυχαία υπερβολική δόση στις 22 Ιουνίου 1969. Σε ηλικία μόλις 23 ετών, έγινε η επικεφαλής της οικογένειας, ανησυχώντας για τα μικρότερα αδέλφια της, τη Λόρνα και τον Τζόι Λουφτ, που τότε ήταν μόνο 16 και 14 ετών — και τώρα έπρεπε να οργανώσει την κηδεία της μητέρας της.
Η Λάιζα Μινέλι γράφει στα απομνημονεύματά της: «Αυτό που ξεκίνησε ως μια ευλογία μιας ημέρας σύντομα μετατράπηκε σε συνήθεια και στη συνέχεια σε πλήρη εθισμό τα επόμενα χρόνια. Ήταν ένα τελευταίο δώρο, μια γενετική κληρονομιά από τη μαμά που δεν μπορούσα να αποφύγω».
Σύντομα έγινε και η ίδια σταρ, με τη φήμη να συνοδεύεται από έναν έξαλλο τρόπο ζωής. Όπως λέει στο PEOPLE, «αυτό που έκανα ήταν να ψάχνω για κάτι άλλο που θα το έκανε πιο διασκεδαστικό, που θα το έκανε καλύτερο, και κάποιος μου είπε: “δοκίμασε αυτό”. Έτσι το δοκίμασα, και όλοι γύρω μου έκαναν τα πάντα».
«Ο κόσμος με γνώριζε ως LIZA! Για πρώτη φορά στη ζωή μου, αναρωτήθηκα τι σήμαινε πραγματικά αυτό, ειδικά μέσα από την ομίχλη των ουσιών. Βενζοδιαζεπίνες. Βαρβιτουρικά. Αμφεταμίνες. Κοκαΐνη», συνεχίζει στο βιβλίο της. Σε σχεδόν συνεχή πόνο μετά από χρόνια που έσπρωχνε το σώμα της στα άκρα, αργότερα εθίστηκε στο Oxycontin. Με τα χρόνια, υπήρξαν πολλές επισκέψεις σε κέντρα αποτοξίνωσης. Την πρώτη φορά, το 1984, ήταν η αδελφή της, Λόρνα, που την παρακάλεσε να πάει και μετά η καλή της φίλη, Ελίζαμπεθ Τέιλορ που της είπε: «Όχι άλλα ψέματα… Κοίτα στον καθρέφτη και δες αυτό που βλέπουμε εμείς». Η τελευταία φορά, το 2015, ήταν η δική της αφύπνιση, όπως γράφει.
Η Λάιζα Μινέλι, παραδέχεται πως η νηφαλιότητα είναι «εκπληκτική» και ελπίζει ότι η ειλικρίνειά της θα προσφέρει ελπίδα. Όπως γράφει στον πρόλογο του βιβλίου, «τελικά κατάλαβα. Όλη μου την ενήλικη ζωή πολεμούσα αυτό που σήμερα ονομάζουμε SUD, διαταραχή κατάχρησης ουσιών. Είναι μια ασθένεια, μια κατάσταση που προκαλείται από σωματικές και ψυχικές διαταραχές που μπορούν να οδηγήσουν σε κατάχρηση ναρκωτικών και αλκοόλ. Το κληρονόμησα από τη μαμά μου».
