Ήταν 13 Μαρτίου του 1913 όταν είδε το πρώτο φως της ζωής, ο Λάμπρος Κωνσταντάρας, ένας από τους ογκόλιθους της ελληνικής κωμωδίας και από τους σημαντικότερους ηθοποιούς του ελληνικού κινηματογράφου.
Γιος οικογένειας χρυσοχόων με καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη, ο Λάμπρος Κωνσταντάρας ξεκίνησε την πορεία του από το Παρίσι, προορισμένος αρχικά να ακολουθήσει την οικογενειακή παράδοση, αλλά τελικά τον κέρδισαν τα φώτα της ράμπας. Και μπορεί να μην έγινε χρυσοχόος, όμως, έμελλε να ζήσει τη «χρυσή» εποχή του παλιού ελληνικού κινηματογράφου.
Η αλήθεια είναι πως για τον «Λαμπρούκο» του ελληνικού σινεμά γνωρίζουμε σχεδόν τα πάντα για την τεράστια καριέρα του σε θέατρο και σινεμά, όμως, για τη ζωή του υπάρχουν κάποιες ιστορίες που δεν είναι τόσο γνωστές στον πολύ κόσμο.
Ο Λάμπρος Κωνσταντάρας δούλεψε κοντά στον χρυσοχόο πατέρα του και αφού πέρασε δύο χρόνια στη Σχολή Υπαξιωματικών του Ναυτικού στην Κέρκυρα και ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο, το 1931 βρέθηκε στο Παρίσι για να σπουδάσει χρυσοχόος, προκειμένου να αναλάβει την οικογενειακή επιχείρηση. Ωστόσο, στη Γαλλία θα ανακαλύψει το υποκριτικό του ταλέντο, όταν συμμετείχε ως κομπάρσος σε μία ταινία και στη συνέχεια σε μία θεατρική παράσταση, που σκηνοθετούσε ο σπουδαίος Γάλλος θεατράνθρωπος Λουί Ζουβέ.
Είχε πολλές ιδιοτροπίες και συνήθειες, όπως να ακολουθεί πάντα συγκεκριμένο δρόμο για τη δουλειά, να περπατάει πάντα από την ίδια μεριά του πεζοδρομίου.
Το επίθετό του το απέκτησε ο παππούς του που τον αποκαλούσαν «παπά Κώστα με τη φωνή σαν αντάρα».
Έζησε έναν μεγάλο έρωτα με την Χριστίνα Σύλβα, όμως η διαφορά ηλικίας – ήταν σχεδόν 20 χρόνια μεγαλύτερός της – τελικά στάθηκε εμπόδιο. Η γνωριμία τους έγινε το 1957 κι ερωτεύτηκαν αμέσως. Εκτός από ζευγάρι στη ζωή, υπήρξαν και συνεργάτες στη σκηνή, συγκροτώντας δικό τους θίασο και πραγματοποιώντας επιτυχημένες περιοδείες. Λέγεται πως η όμορφη Χριστίνα Σύλβα ήταν τόσο ερωτευμένη μαζί του, που του ζήτησε να την παντρευτεί. Ο Κωνσταντάρας, όμως που είχε ήδη έναν γάμο στο ενεργητικό του δεν έδειχνε και τόσο πρόθυμος για έναν δεύτερο, ενώ πάντα τον προβλημάτιζε και η διαφορά ηλικίας που τους χώριζε. Έτσι, το ζευγάρι χώρισε το 1961.
Πάντως, ο Λάμπρος Κωνσταντάρας προχώρησε σε δεύτερο γάμο, με την Φιλιώ Κεκάτου, με την οποία έμειναν μαζί μέχρι τον θάνατό του το 1985.
Με τη μοναδική ηθοποιό που δεν κατάφερε ποτέ να συνεργαστεί στη χρυσή εποχή του ελληνικού κινηματογράφου, ήταν η Ζωή Λάσκαρη. Οι δυο τους συνεργάστηκαν μόνο μία φορά στη διάρκεια της καριέρας τους και αυτή ήταν στο θέατρο, στην παράσταση “Ο άνθρωπος που γύρισε από τον γύψο” των Καραγιάννη-Καμπάνη το καλοκαίρι του 1973 στο θέατρο “Σινεάκ”.
Στη Γαλλία εργάστηκε στον διάσημο οίκο κοσμημάτων Cartier με τον ίδιο τον ιδιοκτήτη να είναι πρόθυμος να τον αναλάβει και να τον στηρίξει για να μάθει την συγκεκριμένη τέχνη με τον καλύτερο τρόπο. Ωστόσο, μετά από λίγο καιρό τα παράτησε, καθώς δεν μπορούσε να ανταπεξέλθει στις καθημερινές υποχρεώσεις. Αργότερα στο Παρίσι, λόγω και της εξωτερικής του εμφάνισης και κορμοστασιάς, δούλεψε και ως μοντέλο σε διαφημίσεις της εποχής.
