«Άνοιξε πέτρα να κλειστώ
Ήλιος να μη ήλιος να μη με βλέπει
Αντί για νύφη πρέπει
Πρέπει στα μαύρα να ντυθώ»
Από το απόγευμα του Σαββάτου 28 Μαρτίου, ο ουρανός είναι εκείνος που άνοιξε την αγκαλιά του για να υποδεχτεί εκεί ψηλά, το μεγαλύτερο και πιο λαμπρό αστέρι που πέρασε από το ελληνικό καλλιτεχνικό στερέωμα, τη Μαρινέλλα. Και από χθες είναι όλη η Ελλάδα που μαυροφορέθηκε, αποχαιρετώντας την κορυφαία των κορυφαίων, την ερμηνεύτρια που μίλησε στην ψυχή των Ελλήνων με τα τραγούδια της και την ανυπέρβλητη φωνή της.
Κι ένα από τα τραγούδια της που όσες φορές και αν το έχουμε ακούσει μάς προκαλεί την ίδια ανατριχίλα, είναι το «Άνοιξε πέτρα». Ένα από τα δυσκολότερα και πιο απαιτητικά τραγούδια που αποκαλύπτει το ασύλληπτο εύρος της φωνής της Μαρινέλλας. Ένα τραγούδι που πίσω του κουβαλάει μια άγνωστη ιστορία.
Ακούστηκε για πρώτη φορά σε μία σκηνή στην ταινία «Γοργόνες και μάγκες», το 1968 και αποτελεί ορόσημο στην καριέρα της. Αρχικά, ο Γιάννης Δαλιανίδης είχε επιλέξει για τη συγκεκριμένη σκηνή με τον Βαγγέλη Σειληνό, να τραγουδήσει η Μαρινέλλα το «Πες μου πού πας». Ωστόσο, καθώς ήδη είχε σημειώσει μεγάλη επιτυχία με το «Σταλιά σταλιά», ο σκηνοθέτης έκρινε ότι έπρεπε να πει κάτι καινούργιο. Παρά την πίεση του χρόνου, ο Μίμης Πλέσσας έγραψε το «Άνοιξε πέτρα», το οποίο η Μαρινέλλα λάτρεψε αμέσως.
Έπρεπε να ξεκινήσει αμέσως πρόβες γιατί η σκηνή θα γυριζόταν σε δύο ημέρες, όμως, η τραγουδίστρια αντιμετώπιζε πρόβλημα με τις φωνητικές της χορδές και έπρεπε να υποβληθεί σε εγχείρηση. Μπήκε, όμως, στο στούντιο πριν την επέμβαση και το ηχογράφησε με τη μία, σε μια συγκλονιστική ερμηνεία.
Το «Άνοιξε πέτρα», σημείωσε τεράστια επιτυχία, όταν ακούστηκε στην ταινία, αλλά δεν είχε κυκλοφορήσει ακόμα σε δίσκο, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μία σύγχυση με τον κόσμο που το αναζητούσε στα δισκοπωλεία ζητώντας «την Πέτρα». Μάλιστα, πολλοί το μπέρδευαν με το τραγούδι της Βίκυς Μοσχολιού «Χάθηκε το φεγγάρι» που ο στίχος του έλεγε: «Πέτρα, την πέτρα περπατώ».
«Όλοι έτρεξαν στα δισκοπωλεία να το αγοράσουν σε δίσκο. Δεν ήξεραν τον ακριβή τίτλο και το ζητούσαν “Η πέτρα”. Τα δισκοπωλεία έδιναν το δισκάκι της Μοσχολιού αντί του δίσκου μας. Η Columbia δεν προλάβαινε να τυπώνει το 45αρι της Μοσχολιού», είχε αποκαλύψει ο Μίμης Πλέσσας σε μία παλαιότερη συνέντευξή του.
