Το ημερολόγιο έδειχνε 27 Απριλίου 1941, ήταν Κυριακή του Θωμά, όπως ακριβώς και σήμερα. Είναι η μέρα που οι Γερμανοί μπήκαν στην Αθήνα και η Πηνελόπη Δέλτα πήρε το δηλητήριο.
Η συγγραφέας των παιδικών μας χρόνων, πίσω από τα παιδικά κι εφηβικά λογοτεχνικά αριστουργήματά της, έκρυβε επιμελώς την εύθραυστη και βασανισμένη ψυχή της. Η Πηνελόπη Δέλτα – εκτός από την αγάπη για τα παιδιά της – είχε άλλες δύο μεγάλες αγάπες: εκείνη για τον Ίωνα Δραγούμη και εκείνη για την πατρίδα. Και οι δύο αυτές αγάπες ήταν που «όπλισαν» το χέρι της αφού ήπιε το δηλητήριο και λίγες ημέρες μετά στις 2 Μαΐου πέθανε.
Η Πηνελόπη Δέλτα γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου στις 24 Απριλίου 1874 και ήταν τρίτο παιδί του Εμμανουήλ Μπενάκη, μεγαλέμπορου βαμβακιού, και της Βιργινίας Χωρέμη, που κατάγονταν από τη Χίο. Η Πηνελόπη είχε δύο αδερφές την Αλεξάνδρα και την Αργίνη και 3 αδερφούς, τον Αντώνη (ο «Τρελαντώνης» του μυθιστορήματος της Δέλτα), τον Κωνσταντίνο και τον Αλέξανδρο.
Η ζωή της ήταν παραμυθένια από τα παιδικά της χρόνια, και η ίδια μεγάλωσε μέσα στα πλούτη, ταξιδεύοντας στην Ευρώπη. Μετά την αγγλική κατάκτηση της Αιγύπτου (1882), η οικογένεια Μπενάκη έφυγε για την Ελλάδα κι εγκαταστάθηκε στην Κηφισιά.
Τον Δεκέμβριο του 1895, σε ηλικία 21 ετών, παντρεύτηκε τον φαναριώτη Στέφανο Δέλτα, που εργαζόταν στις επιχειρήσεις της οικογένειάς της. Το ζευγάρι απέκτησε τρεις κόρες, τη Σοφία, την Αλεξάνδρα και τη Βιργινία.
@Βικιπαιδεια
Ο Στέφανος Δέλτας (εκ των ιδρυτών του Κολεγίου Αθηνών) ήταν φιλoδημοτικιστής κι έδωσε τη δυνατότητα στην Πηνελόπη να μελετήσει με κάθε άνεση τη λογοτεχνική παραγωγή της δημοτικής και να έρθει σε επαφή με τους πρωτεργάτες της: τον Αλέξανδρο Πάλλη, τον Αργύρη Εφταλιώτη, τον Πέτρο Βλαστό, τον Κωστή Παλαμά και τον Ίωνα Δραγούμη.
Δέκα χρόνια μετά τον γάμο τους, το ζεύγος Δέλτα επέστρεψε στην Αλεξάνδρεια. Εκείνη η χρονιά ήταν μοιραία για τη συγγραφέα, καθώς τότε γνώρισε τον μεγάλο έρωτα της ζωής της. Τον Ίωνα Δραγούμη.
Ήταν το 1905, όταν η Πηνελόπη Δέλτα σε μια δεξίωση γνώρισε τον Ίωνα Δραγούμη, ο οποίος ήταν υποπρόξενος της Ελλάδας στην Αλεξάνδρεια. Η έλξη που ένιωσαν ήταν αμοιβαία και σύντομα μετατράπηκε σε ένα δυνατό έρωτα, που όμως δεν μπορούσε να εκπληρωθεί.
Εκείνη ήταν παντρεμένη και μητέρα και το ήθος της δεν της επέτρεπε να δημιουργήσει εξωσυζυγικό δεσμό. Ο πόθος της για τον Δραγούμη όμως ήταν τόσο έντονος, που την έκανε να το ομολογήσει στον σύζυγό της. Εκείνος δεν της έδωσε το πολυπόθητο διαζύγιο και η συγγραφέας έπεσε σε κατάθλιψη.
Το τελειωτικό χτύπημα ήρθε λίγο καιρό μετά, όταν ο Δραγούμης έκανε δεσμό με τη Μαρίκα Κοτοπούλη. Σε επιστολή της Δέλτα προς τον Έλληνα πολιτικό, που ανήκει στο Ιστορικό Μουσείο Μπενάκη, εμφανίζεται απελπισμένη. Λέγεται μάλιστα πως από εκείνη την περίοδο είχε αρχίσει να εκδηλώνει τάσεις αυτοκτονίας.
«Ίων μου, θα πεις πως είμαι τρελή, και το ξέρω, μα όπως εκείνο το βράδυ, που πρώτη φορά με ξανάβλεπες, ύστερα από την πρώτη απόπειρα, ήσουν «τρελός για μένα», έτσι κι εγώ είμαι τρελή για σένα… Και μεθώ και δεν ξέρω πια να λογαριάσω τι θα πει «τιμή» και «λόγος».
Ξέρω μόνο πως σ” αγαπώ, τ” ακούς, Ίων; σ” αγαπώ άγρια και θέλω την αγκαλιά σου και το στόμα σου που φιλεί φρικτά, σε θέλω όλον, δικό μου για πάντα, και πονώ αλύπητα και ανυπόφορα, και μ” έρχεται να φύγω απόψε, πριν από το γράμμα μου, να μη σου μιλήσω πια, να μη σου γράψω «σ” αγαπώ», μόνο να έλθω εκεί, να ορμήσω στο σπίτι σου, να χυθώ στο λαιμό σου, και χωρίς λέξη, να πνίξω την αναπνοή σου, φιλώντας σε στο στόμα, ώσπου να να κλείσεις τα μάτια σου και να πέσει το κεφάλι σου στον ώμο μου, χλωμό και αποκαμωμένο, μισοπεθαμένο από συγκίνηση, πόνο και χαρά που σκοτώνει. Το ξέρω πως είμαι τρελή μα η αγάπη κάποιον τρελαίνει», έγραφε η Πηνελόπη Δέλτα, μεταξύ άλλων, στην επιστολή της.
Το 1925 η συγγραφέας διαγνώστηκε με σκλήρυνση κατά πλάκας, μια αρρώστια που χειροτέρευε καθώς περνούσαν τα χρόνια και την ταλαιπώρησε μέχρι το τέλος της ζωής της. Παρόλο που η συγγραφική της έμπνευση φαινόταν αστείρευτη, η ίδια αποδείχτηκε ότι βασανιζόταν μέσα της. Τόσο η ασθένειά της όσο και ο έρωτας της για τον Δραγούμη, που παρέμενε ζωντανός ακόμα και 20 χρόνια μετά τη δολοφονία του, δεν την άφηναν να ησυχάσει.
Στις αρχές του 1941 ο αδελφός του Ίωνα Δραγούμη, Φίλιππος παρέδωσε στη Δέλτα τα προσωπικά του ημερολόγια και αρχεία και εκείνη, αφού ξόδεψε αμέτρητες ώρες μελετώντας τα, πρόσθεσε άλλες χίλιες περίπου σελίδες στο έργο του αγαπημένου της.
Στις 27 Απριλίου του 1941 η Πηνελόπη Δέλτα έκανε απόπειρα αυτοκτονίας παίρνοντας δηλητήριο. Όλοι υπέθεσαν ότι οι λόγοι ήταν καθαρά πατριωτικοί, καθώς ήταν η ημέρα που οι Γερμανοί εισέβαλαν στην Αθήνα. Όμως, η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση. Φαίνεται πως το μαράζι για δύο μεγάλες αγάπες της ζωής της: ο Δραγούμης και η πατρίδα την οδήγησαν στην αυτοκτονία.
Η Πηνελόπη Δέλτα πέθανε πέντε ημέρες μετά τη λήψη του δηλητήριου, 2 Μαΐου του 1941. Ήταν 67 ετών. Δίπλα της βρίσκουν το σημείωμά της: «Παιδιά μου, ούτε παπά, ούτε κηδεία. Παραχώστε με σε μια γωνιά του κήπου, αλλά μόνο αφού βεβαιωθείτε ότι δεν ζω πια.
