Παγκόσμια θλίψη έχει προκαλέσει η είδηση του θανάτου του Άλεξ Ζανάρντι στα 59 του χρόνια, ο οποίος έφυγε από τη ζωή αφήνοντας, όμως, πίσω του μια κληρονομιά που ξεπερνά τον αθλητισμό: το μάθημα πως η ζωή δεν ορίζεται από τις τραγωδίες που μας συμβαίνουν, αλλά από τον τρόπο που επιλέγουμε να τις αντιμετωπίσουμε.
Και ο Άλεξ Ζανάρντι, ο πρώην πιλότος της F1 και IndyCar, αλλά και χρυσός Παραολυμπιονίκης, θα παραμείνει στη συνείδηση όλων, ως ύμνος στην ανυπέρβλητη δύναμη της ανθρώπινης θέλησης. η συγκλονιστική ιστορία του, άλλωστε, που κρύβει τραγωδίες από την παιδική του κιόλας ηλικία, είναι το τέλειο παράδειγμα, γιατί ο ίδιος ο Ζανάρντι αρνήθηκε να ηττηθεί από αυτές, ακόμα και όταν η μοίρα τού αφαίρεσε τα πόδια, κάνοντας ένα νέο, ορμητικό ξεκίνημα που τον έφτασε στην κορυφή των Παραολυμπιακών Αγώνων. Και μπορεί στο παρελθόν να ξεγέλασε δύο φορές τον θάνατο, όμως, την τρίτη δεν τα κατάφερε και σύμφωνα με την οικογένειά του, πέθανε «ξαφνικά», αν και τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας.
Ο Άλεξ Ζανάρντι γεννήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 1966 στη Μπολόνια της Ιταλίας. Η παιδική του ηλικία, ωστόσο, σημαδεύτηκε από μια ανείπωτη τραγωδία: η αδελφή του Κριστίνα σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα το 1979. Ο θάνατός της τον επηρέασε βαθιά, και τον έκανε να αλλάξει φιλοσοφία ζωής: έμαθε να ζει έντονα, να μη φοβάται και να τολμά.
Το 1991, λοιπόν, τόλμησε να μπει στον μαγικό κόσμο της Formula 1 με την ομάδα της Jordan, ενώ αργότερα πέρασε από Minardi, Lotus και Williams. Η αλήθεια είναι πως δεν κατάφερε ποτέ να γίνει πρωταγωνιστής, παρά το τεράστιο ταλέντο του. Αλλά, ο Ζανάρντι δεν το έβαλε κάτω και πέρασε σε ένα άλλο πρωτάθλημα, στο αμερικανικό CART, το σημερινό IndyCar, όπου εκεί μετατράπηκε σε θρύλο.
Ωστόσο, η μοίρα τον «περίμενε» στη γωνία και στις 15 Σεπτεμβρίου 2001, η ζωή του έμελλε να αλλάξει για πάντα. Στον αγώνα CART στο Lausitzring της Γερμανίας, ο Άλεξ Ζανάρντι έχασε τον έλεγχο του μονοθεσίου του κατά την έξοδο από τα pits, με αποτέλεσμα να χτυπηθεί από άλλο μονοθέσιο. Η εικόνα του διαλυμένου αυτοκινήτου πάγωσε τον κόσμο. Οι γιατροί πάλεψαν επί ώρες για να τον κρατήσουν στη ζωή, τα κατάφεραν, αλλά τελικά χρειάστηκε να ακρωτηριαστούν και τα δύο του πόδια.
Όλοι θα πε΄ριμεναν πως κάπου εκεί θα τελείωνε και η αθλητική καριέρα του. Όμως, εκείνος δεν το έβαλε κάτω. Αρνήθηκε να ηττηθεί σε αυτό το παιχνίδι της μοίρας και αποφάσισε να φτιάξει ο ίδιος τους κανόνες του. Έτσι, σε λιγότερο από δύο χρόνια μετά το ατύχημα, ο Άλεξ Ζανάρντι επέστρεψε στις πίστες, με ειδικά προσαρμοσμένο αγωνιστικό αυτοκίνητο, που χειριζόταν αποκλειστικά με τα χέρια, αγωνίστηκε ξανά στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα τουρισμού και αργότερα στο WTCC. Και δεν επέστρεψε απλώς για συμμετοχή. Κέρδισε αγώνες.
Σύντομα, ανακάλυψε μια νέα μεγάλη αγάπη: την handbike ποδηλασία. Και εκεί κατάφερε κάτι που έμοιαζε αδιανόητο. Μετατράπηκε σε έναν από τους κορυφαίους Παραολυμπιονίκες όλων των εποχών. Στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου το 2012 κατέκτησε δύο χρυσά μετάλλια και ένα ασημένιο, ενώ στο Ρίο το 2016 πρόσθεσε ακόμη δύο χρυσά και ένα ασημένιο στη συλλογή του. Το παράδειγμά του ενέπνευσε τους πάντες, ήταν άλλωστε, η επιτομή της θέλησης.
Όμως, η μοίρα φαίνεται πως τον είχε βάλει στο μάτι. Ζήλεψε αυτή την άοκνη δίψα του για ζωή. Και το 2020 «ξαναχτύπησε». Κατά τη διάρκεια αγώνα handbike στην Τοσκάνη, ο Άλεξ Ζανάρντι συγκρούστηκε με φορτηγό και υπέστη πολύ σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Υποβλήθηκε σε πολλαπλές χειρουργικές επεμβάσεις και πέρασε μεγάλο διάστημα σε τεχνητό κώμα. Από εκείνη τη στιγμή ξεκίνησε μία ακόμη δύσκολη μάχη αποκατάστασης.
Οι πληροφορίες για την υγεία του παρέμεναν περιορισμένες, καθώς η οικογένειά του προστάτευε την ιδιωτικότητά του. Τελικά, η καρδιά του σταμάτησε σε ηλικία 59 ετών, σκορπίζοντας θλίψη σε όλους. Σύμφωνα με την οικογένειά του, πέθανε «ξαφνικά», αλλά και «ειρηνικά, περιτριγυρισμένος από την αγάπη της οικογένειας και των φίλων του».
