Η ζωή της Ντρου Μπάριμορ θα μπορούσε να γίνει ταινία. Σίγουρα οι πιο μεγάλοι σκηνοθέτες θα ήθελαν να τη μεταφέρουν στη μεγάλη οθόνη. Αλλά δικαιωματικά, μια τέτοια περίπτωση θα άνηκε στον νονό της, τον Στίβεν Σπίλμπεργκ.
Στον άνθρωπο που δεν είναι μόνο ο πνευματικός πατέρας της Ντρου Μπάριμορ, αλλά κι εκείνος που την έβαλε -πάντα με τις ευλογίες της οικογένειάς της – στον θαυμαστό και καταραμένο συνάμα κόσμο του Χόλιγουντ, καθώς ήταν η μικρή πρωταγωνίστρια στο «ΕΤ, ο Εξωγήινος». Η Αμερική λάτρεψε το μικρό ξανθό κοριτσάκι με τα κοτσιδάκια στα 7 του χρόνια. Και ο δρόμος για να είναι το επόμενο παιδί-θαύμα του Χόλιγουντ ήταν πλέον για εκείνη διάπλατα ανοιχτός.
Εξάλλου, εκτός από διάσημο νονό, ήταν και η ίδια το παιδί μιας διάσημης καλλιτεχνικής οικογένειας στη «Μέκκα του κινηματογράφου», των Μπάριμορ. Οπότε το να ακολουθήσει τα καλλιτεχνικά αυτά χνάρια ήταν δεδομένο. Ευλογία και κατάρα, όμως, όπως αποδείχτηκε. Και τα χνάρια αυτά οδήγησαν τη μικρή Ντρου σε σκοτεινά μονοπάτια. Σε σκοτεινούς εφιάλτες, με τους οποίους βρέθηκε αντιμέτωπη από παιδί κιόλας.
Στα 9 της χρόνια η μητέρα της την πήγαινε σε νυχτερινά κλαμπ, ακόμη και στο Στούντιο 54.. Στα 13 της έκανε χρήση κοκαΐνης, ενώ ήδη είχε εθιστεί στο αλκοόλ! Ο αλκοολισμός δεν της ήταν άγνωστη λέξη. Ο πατέρας της ήταν ο ίδιος αλκοολικός και βίαιος. Η μητέρα της πάλευε κι εκείνη με τις εξαρτήσεις, ενώ έχοντας αποτύχει να γίνει η ίδια σταρ, προσπαθούσε να βγάλει το εισιτήριο για τη δόξα μέσω της ανήλικης κόρης της.
Στα κλαμπ που την έσερνε, η μητέρα της την άφηνε να χορεύει ανάμεσα σε μεθυσμένους διάσημους, να ρουφάει τον καπνό της κοκαΐνης και να πίνει ουίσκι σε κάτι τουαλέτες με αμυδρό φως. Στα δέκα της ήξερε ήδη τι σημαίνει «κραχ». Στα έντεκα περπατούσε σαν ζόμπι στα πάρτι. Κανείς δεν της είχε πει ποτέ τη λέξη «όχι». «Εγώ δεν είχα γονείς», θα ομολογήσει χρόνια μετά η Ντρου Μπάριμορ. «Είχα απλώς συνένοχους με επιταγές».
Στα 13 της χρόνια το παιδικό της σώμα δεν άντεχε άλλο. Τα ξημερώματα την έβρισκαν σε σαλόνια αγνώστων, με τα μάτια γυάλινα και τα χέρια να τρέμουν. Κάποιος πήρε τηλέφωνο. Την επόμενη μέρα, το παιδί-θαύμα του Χόλιγουντ, μπήκε σε ψυχιατρική κλινική. Και όταν βγήκε, στα δεκατέσσερα, ήταν ένα κορίτσι που κανείς δεν ήθελε να κοιτάξει. Η ίδια της η μητέρα είχε εξαφανιστεί. Το Χόλιγουντ την είχε ήδη ξεγράψει ως «κατεστραμμένη», «τοξική». Κανένας σκηνοθέτης δεν ήθελε ούτε να την ακούσει. Οι παραγωγοί σταυρώνονταν.
Τότε, η Ντρου έκανε αυτό που κανένας ενήλικας δεν περίμενε. Μπήκε μόνη της στο δικαστήριο, χωρίς δικηγόρο, χωρίς κανέναν στο πλευρό της και ζήτησε την ανεξαρτησία της. Να βγάλει νομικά τους γονείς της από τη ζωή της. Ο δικαστής την κοίταξε. Εκείνη τον κοίταξε κατάματα με εκείνα τα μάτια που κάποτε φώτιζαν τη μεγάλη οθόνη. Και η απόφαση βγήκε. Ελεύθερη. Μόνη. Χωρίς σπίτι, χωρίς χρήματα, χωρίς κανέναν να την περιμένει στην πόρτα.
Νοίκιασε ένα διαμέρισμα στο Λος Άντζελες. Κοιμόταν με το κλειδί κάτω από το μαξιλάρι. Πλήρωνε λογαριασμούς με μεροκάματα από δουλειές που κανείς σταρ δεν θα δεχόταν. Ενώ τα παλιά της συμμαθητές πήγαιναν σε σχολικές χορούς, εκείνη κουβαλούσε μόνη της τα ψώνια από το σούπερ μάρκετ. Το Χόλιγουντ την είχε πετάξει στα σκουπίδια. Οι εφημερίδες την είχαν βαφτίσει «το κορίτσι που αυτοκαταστράφηκε».
Και εκεί, στο πιο σκοτεινό σημείο της ζωής της, όταν φαινόταν πως δεν υπάρχει γυρισμός, η Ντρου Μπάριμορ έκανε την ανατροπή. Νηφάλια πια, ξεκίνησε από οντισιόν με μικρούς ρόλους και σιγά σιγά μεγάλωνε η ίδια σε ηλικία, αλλά κι επαγγελματικά. Μέχρι που το 1998 ήρθε η μεγάλη ευκαιρία της ζωής της. Ο Άνταμ Σάντλερ την πρότεινε για παρτενέρ του στην ταινία «Ο τραγουδιστής του γάμου» που γνώρισε μεγάλη επιτυχία και σηματοδότησε τη μεγάλη επιστροφή της.
Το κοινό την καλοδέχτηκε. Δεν ξέρουμε λόγω αληθινής καλοσύνης και ανθρωπιάς ή γιατί του αρέσει η παραβολή της «άσωτης κόρης», όμως, την καλοδέχτηκε και της έδωσε τη δεύτερη ευκαιρία που ζητούσε. Στη συνέχεια ήρθαν και άλλοι ρόλοι και άλλες επιτυχίες. Η Ντρου Μπάριμορ έφτιαξε τη δική της εταιρεία παραγωγής, ενώ έκανε το μεγάλο μπαμ κινηματογραφικά, όταν με την Κάμερον Ντίαζ και τη Λιούσι Λιου έγιναν οι νέες τρεις «Άγγελοι του Τσάρλι».
Η Μπάριμορ δεν ξανακύλησε. Έφτιαξε μάλιστα και τη δική της ευτυχισμένη οικογένεια. Έγινε για τις δύο κόρες της μητέρα που δεν ήταν ποτέ η δική της. Άφησε την υποκριτική και τα τελευταία χρόνια παρουσιάζει τη δική της εκπομπή στην τηλεόραση με μεγάλη επιτυχία.
Ναι, η Ντρου Μπάριμορ αποτελεί το ιδανικό παράδειγμα πως όταν η ζωή σου δίνει μια δεύτερη ευκαιρία, θα πρέπει να την αρπάζεις. Κι αν ακόμη δεν στη δίνει, μπορείς εσύ ο ίδιος να δημιουργήσεις τις συνθήκες. Η ηθοποιός δεν τα παράτησε, ακόμη και όταν είχε πιάσει πάτο, όταν ήταν αντιμέτωπη με τα πιο βαθιά σκοτάδια της. Ήλπιζε ότι θα δει το φως και το είδε…. Γιατί η ζωή καμιά φορά φτιάχνει τα πιο ωραία σενάρια!
