Το ελληνικό ραδιόφωνο έκανε την επίσημη έναρξή του στο Ζάππειο Μέγαρο στις 21 Μαΐου 1938, με τις πρώτες εκπομπές να επικεντρώνονται στη μετάδοση κλασικής μουσικής. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, το πρόγραμμα προσαρμόστηκε στις συνθήκες της εποχής, δίνοντας χώρο και στο θέατρο με την μετάδοση έργων ρεπερτορίου όταν οι περιορισμοί και οι δυσκολίες της εποχής ανάγκασαν το ραδιόφωνο να αναζητήσει νέες μορφές ψυχαγωγίας. Έτσι, το θέατρο βρήκε τη θέση του στο νέο αυτό μέσο, προσφέροντας στους ακροατές την ευκαιρία να απολαύσουν ηχογραφημένες παραστάσεις από το σπίτι τους.
Ιδιαίτερα δημοφιλής υπήρξε η εκπομπή «Το θέατρο στο μικρόφωνο» του Αχιλλέα Μαμάκη, καθώς και το «Θέατρο της Τετάρτης», που παρουσίαζαν έργα κορυφαίων Ελλήνων και ξένων θεατρικών συγγραφέων με ερμηνείες σπουδαίων ηθοποιών. Από το Ζάππειο Μέγαρο πέρασαν κι άφησαν ιστορία οι: Δημήτρης Χόρν, Μαίρη Αρώνη, Κυβέλη, Κατίνα Παξινού, Αλέξης Μινωτής, Μελίνα Μερκούρη, Μάνος Κατράκης, Αλέκος Αλεξανδράκης, Τζένη Καρέζη, Δημήτρης Παπαμιχαήλ καθώς και δεκάδες άλλοι καλλιτέχνες. Τα έργα προέρχονταν από το παγκόσμιο δραματολόγιο και συμπεριελάμβαναν έργα των Καμπανέλλη, Καζαντζάκη, Σικελιανού, Τσέχωφ, Τενεσί Ουϊλιαμς, Μπρεχτ, Ευγένιου Ο‘ Νηλ και πολλών άλλων.
Στην φωτογραφία που δημοσίευσε ο συλλέκτης και δημοσιογράφος Άρης Λουπάσης στο Instagram βλέπουμε τον Ορέστη Μακρή στα τέλη της δεκαετίας του ’50 με την εκφωνήτρια του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας Καίτη Ασπρέα και τον Δημήτρη Χορν σε μια από τις θεατρικές ηχογραφήσεις στον ραδιοθάλαμο του Ζαππείου.
Ο Χορν έτρεφε βαθύ θαυμασμό και απεριόριστη εκτίμηση για το ταλέντο και την καλλιτεχνική προσωπικότητα του Ορέστη Μακρή. Αναγνώριζε στο πρόσωπό του έναν αληθινό δεξιοτέχνη της υποκριτικής, έναν ηθοποιό που με την ερμηνευτική του δύναμη μπορούσε να ισορροπεί μοναδικά ανάμεσα στο γέλιο και τη συγκίνηση, αγγίζοντας τις ψυχές του κοινού. Πίστευε ότι δεν ήταν απλώς ένας σπουδαίος κωμικός ή δραματικός ηθοποιός, αλλά μια σπάνια περίπτωση καλλιτέχνη ο οποίος με την αφοπλιστική του αλήθεια έδινε υπόσταση σε κάθε ρόλο, χαρίζοντας στην ελληνική τέχνη ανεκτίμητες στιγμές μεγαλείου.
