Ποτέ ένα ρούχο δεν έχει φέρει τέτοια επανάσταση, κοινωνική και φυλετική, όσο το παντελόνι. Γιατί μπορεί σήμερα οι γυναίκες το να φοράνε παντελόνια είναι αυτονόητο και αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι στη γκαρνταρόμπα τους, όμως, μέχρι και πριν έναν αιώνα, δεν ήταν καθόλου αυτονόητο.
Αντίθετα, το να φορέσει μια γυναίκα παντελόνι ήταν πράξη αντίστασης, τρέλα, και κινδύνευε ακόμη και με φυλάκιση. Οι πρώτες δειλές κινήσεις των γυναικών να φορέσουν παντελόνι, έγιναν ήδη από τα μέσα του 19ου αιώνα. Τότε που η τολμηρή συγγραφέας Γεωργία Σάνδη και ερωμένη του Γάλλου συγγραφέα Αλφρέντ ντε Μυσέ και του Σοπέν σκανδάλιζε τη Γαλλία κυκλοφορώντας με τα κοστούμια των εραστών της.
Γιατί βλέπετε εκείνη την εποχή, το παντελόνι αποτελούσε αποκλειστικά σύμβολο την ανδρικής εξουσίας και κυριαρχίας. Οι γυναίκες υποχρεώνονταν να φορούν βαριές φούστες και κορσέδες. Μέχρι που η Αμέλια Μπλούμερ η οποία γεννήθηκε στις 27 Μαΐου το 1818, δημοσιογράφος και ακτιβίστρια, έκανε τη δική της επανάσταση.
Το 1851, επηρεασμένη από την επίσης πρωτοπόρο Ελίζαμπεθ Σμιθ Μίλερ, εμφανίστηκε δημόσια φορώντας ένα φαρδύ παντελόνι κάτω από κοντή φούστα – μια εμφάνιση που παρέπεμπε σε εμφάνιση της Ανατολής, προκαλώντας σάλο, ενώ έγινε γνωστό ως «bloomer». Οι αντιδράσεις ήταν έντονες: γελοιογραφίες, χλευαστικά άρθρα, φραστικές επιθέσεις στους δρόμους και αποκλεισμός από δημόσιους χώρους.
Η Αμέλια Μπλούμερ αν και δεν οδηγήθηκε ποτέ σε ένα φυσικό δικαστήριο, καταδικάστηκε από την ανδροκρατούμενη κοινωνία για «ανηθικότητα» και «παραβίαση των φυσικών ρόλων». Λίγα χρόνια μετά, η Mary Edwards Walker –γιατρός, χειρουργός και φεμινίστρια του αμερικανικού Εμφυλίου– βρέθηκε στο εδώλιο για τη συνήθειά της να φοράει παντελόνια. Κατά τη διάρκεια της θητείας της στον Αμερικανικό Στρατό ως η μοναδική γυναίκα χειρουργός, φορούσε στρατιωτικό παντελόνι για πρακτικούς λόγους. Μετά τον πόλεμο, συνέχισε να το φορά στην καθημερινότητά της.
Η αστυνομία τη συνελάμβανε επανειλημμένα με την κατηγορία ότι «ντύνεται σαν άνδρας» – κάτι που θεωρούνταν παράνομο και ανήθικο σε αρκετές Πολιτείες των ΗΠΑ. Εκείνη δεν υπέκυψε ποτέ, συνεχίζοντας να κυκλοφορεί με παντελόνια μέχρι τον θάνατό της και είναι η μόνη γυναίκα στην Ιστορία που έχει τιμηθεί με το Μετάλλιο Τιμής του Κογκρέσου.
Μετά το τέλος του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου το παντελόνι επιτρέπονταν να το φοράνε μόνο οι γυναίκες εργάτριες στις φάμπρικες. Μάλιστα, η συγκεκριμένη στολή εργασίας πήρε το παρατσούκλι «slacks girls». Την ίδια στιγμή, οι γυναίκες στην υψηλή κοινωνία ξετρελαίνονται με τα παντελόνια και τα κάρντιγκαν της Coco Chanel. Τη δεκαετία του ’20, ο Jean Patou σχεδιάζει κοστούμια για το τένις και το γκολφ, η Chanel δημιουργεί τα ναυτικά παντελόνια, ενώ ο Lucien Lelong ταξιδεύει το παντελόνι στα χιονισμένα βουνά για χάρη των κυριών που κάνουν σκι.
Η επανάσταση είχε ξεκινήσει για τα καλά και σφραγίστηκε, λίγα χρόνια αργότερα με την Γκρέτα Γκάρμπο και τη Μάρλεν Ντίτριχ που κάνουν μόδα τα παντελόνια. Μάλιστα, η Ντίτριχ συλλαμβάνεται από τον αρχηγό της Αστυνομίας του Παρισιού επειδή κυκλοφορούσε με παντελόνι και ανδρικό σακάκι με αποτέλεσμα να εκδιωχτεί δια της βίας από τη χώρα!
Το παράδειγμά τους ακολουθούν και άλλες Χολιγουντιανές σταρ, αλλά και κοινές θνητές….
