Θα μπορούσε να ήταν μια σαπουνόπερα, με έντονο οικογενειακό δράμα. Αλλά δεν είναι. Είναι, όμως, κι αυτό ένα σήριαλ, καθώς ο Στέφανος Τσιτσιπάς για δεύτερη φορά προχωράει σε «διαζύγιο» με τον πατέρα του, Αποστόλη.
Ή για να είμαστε πιο ακριβείς, αυτή είναι η δεύτερη φορά που ο Στέφανος Τσιτσιπάς απολύει τον πατέρα του από τη θέση του προπονητή του και πλέον, η σχέση τους περιορίζεται σε αυτή πατέρα – γιου. Σε τι φάση βρίσκεται και αυτή η σχέση, που έχει περάσει στο παρελθόν διάφορες κρίσεις, δεν το γνωρίζουμε. Τα υπονοούμενα, πάντως, μετά το «διαζύγιο» δεν απουσιάζουν ούτε αυτή τη φορά.
Ο Έλληνας τενίστας πρώτος επιβεβαίωσε ότι διακόπτεται ξανά η συνεργασία του με τον πατέρα του, Απόστολο Τσιτσιπά, και αυτή τη φορά δεν αφήνει κάποιο ανοιχτό… παραθυράκι για ενδεχόμενη νέα συνεργασία τους. Σύμφωνα με τα αθλητικά σάιτ, αυτή τη φορά, φαίνεται πως η απόφαση είναι οριστική, αφού όπως τόνισε ο ίδιος, ο Τόμας Περίν είναι πλέον ο συνεργάτης του.
«Θα του πάρει λίγο χρόνο να το αποδεχτεί, όπως και την τελευταία φορά που χωρίσαμε. Τότε άφησα ένα μικρό παράθυρο ανοιχτό. Τώρα πιστεύω ότι έχει πολλά να προσφέρει στους άλλους — αλλά για μένα, νομίζω ότι ήδη έδωσε όλα όσα θα μπορούσε» δήλωσε ο τενίστας στο Wimbledon.
Και πρόσθεσε ο Στέφανος Τσιτσιπάς: «Όσο μεγαλώνω, τόσο πιο δύσκολο είναι να διατηρήσω μια σταθερή σχέση μαζί του σε μια πορεία προπονητή. Νιώθω ότι φτάσαμε σε ένα σημείο, όπου ψάχνω για κάτι εντελώς διαφορετικό. Μπορούσα να το νιώσω στην καθημερινή ενέργεια της συνεργασίας μας».
Λίγες ώρες μετά την ανακοίνωση του «διαζυγίου» ο Απόστολος Τσιτσιπάς με ένα απόσπασμα από την πασίγνωστη ποιητική συλλογή «Καπνισμένο Τσουκάλι» του Γιάννη Ρίτσου, θέλησε να επιβεβαιώσει το όχι αίσιο, αλλά… απαίσιο τέλος του σήριάλ τους, με έναν άκρως συμβολικό τρόπο. Εξάλλου, το ποίημα του Ρίτσου βρίθει από συμβολισμούς για διώξεις, κακουχίες, θυσίες…
«Αυτός είναι ο τελευταίος ο δρόμος
ως εδώ μπορώ εγώ να φτάσω
πότε πότε, όχι πάντα
ώς εδώ μπόρεσες να φτάσεις μαζί μου
όσο προχωρούσαμε
τόσο πιο εύκολο γινόταν να γυρίζουμε στο μονοπάτι
και τόσο ωραιότερο γινόταν το τοπίο
ο δρόμος που διαλέξαμε φάνηκε πως ήταν ο σωστός
ο δρόμος που διαλέγει κανείς είναι ΠΑΝΤΑ ο σωστός
το σωστό είναι στην επιλογή όχι στην επιτυχία.
Αυτό είναι το τέλος
Αυτό το τέλος είναι ο δρόμος»
