Λίγους μήνες μετά τον θάνατο του Valentino και το μυστήριο με τη διαθήκη του λύνεται. Γιοτ, πολυτελείς κατοικίες, σημαντικά έργα τέχνης –ανάμεσά τους δημιουργίες των Πάμπλο Πικάσο και Άντι Γουόρχολ–, ένα ιστορικό κάστρο στη Γαλλία, επενδύσεις, συμμετοχές σε εταιρείες και σημαντικά ποσά σε τραπεζικούς λογαριασμούς στο εξωτερικό, όλα καταλήγουν σε έναν και μόνο κληρονόμο.
Το θέμα της τεράστιας περιουσίας του Valentino, ο οποίος έφυγε από τη ζωή στις 19 Ιανουαρίου 2026 σε ηλικία 93 ετών, παρέμενε ανοιχτό μετά την κηδεία του, καθώς δεν είχε αφήσει πίσω του νόμιμους κληρονόμους. Αυτό του έδινε τη δυνατότητα να αποφασίσει ελεύθερα για το σύνολο της περιουσίας του, χωρίς περιορισμούς. Ωστόσο, μέχρι σήμερα δεν είχε γίνει γνωστό το περιεχόμενο της διαθήκης του.
Σύμφωνα με την έρευνα της ιταλικής εφημερίδας Corriere della Sera, ο ο θρυλικός σχεδιαστής είχε παραδώσει τη διαθήκη του στις 29 Μαρτίου 2023 στον Ελβετό συμβολαιογράφο Ρολφ Σνάιντερ στο Γκστάαντ. Η διαδικασία της κληρονομικής διαδοχής πραγματοποιείται, επομένως, με βάση το ελβετικό δίκαιο. Τα επίσημα έγγραφα εκτέλεσης της διαθήκης αποκάλυψαν πλέον ότι ο «μοναδικός κληρονόμος» που όρισε ο Valentino είναι το ίδρυμα «Valentino Garavani – Giancarlo Giammetti Foundation», με έδρα τη Βαντούζ του Λιχτενστάιν.
Η διαθήκη κατατέθηκε στην Ιταλία στις 21 Ιανουαρίου, δύο ημέρες μετά τον θάνατο του Valentino και δύο ημέρες πριν από την κηδεία του. Η διαδικασία υλοποίησής της ξεκίνησε στις 15 Απριλίου 2026, όταν το ίδρυμα του Λιχτενστάιν «αποδέχθηκε την κληρονομιά με ρητό τρόπο». Ήδη σημαντικά περιουσιακά στοιχεία βρίσκονται στο όνομα του ιδρύματος της Βαντούζ. Ανάμεσά τους είναι η βίλα στην Αππία με τα 30 δωμάτια, το γιοτ 46 μέτρων «Tm Blue One» αλλά και οι δραστηριότητες της ιταλικής φιλανθρωπικής οργάνωσης Valentino-Giammetti.
Τα έγγραφα της διαθήκης αναφέρουν ότι προβλέπεται «ένας μοναδικός κληρονόμος και μια σειρά από κληροδοτήματα», χωρίς όμως να γίνονται γνωστά τα ονόματα των προσώπων που θα λάβουν συγκεκριμένα περιουσιακά στοιχεία. Η επιλογή ενός μοναδικού κληρονόμου εκτιμάται ότι έγινε προκειμένου να διατηρηθεί ενιαία η τεράστια περιουσία του σχεδιαστή και να διασφαλιστεί η συνέχεια στη διαχείρισή της.
