Η Όντρεϊ Χέπμπορν παραμένει μέχρι σήμερα το απόλυτο σύμβολο κομψότητας και λάμψης του Χόλιγουντ. Πίσω όμως από το αφοπλιστικό της χαμόγελο και τα ρούχα υψηλής ραπτικής, κρυβόταν μια γυναίκα βαθιά σημαδεμένη από τη ναζιστική θηριωδία.
Η νέα, επίσημη βιογραφία της με τίτλο «Intimate Audrey: An Authorized Biography», που συνυπογράφει ο γιος της Sean Hepburn Ferrer και η Wendy Holden, φέρνει στο φως μια συγκλονιστική ιστορία: τον λόγο που η Όντρεϊ Χέπμπορν αρνήθηκε κατηγορηματικά να υποδυθεί την Άννα Φρανκ στον κινηματογράφο
Σύμφωνα με όσα αποκαλύπτει το περιοδικό PEOPLE, το 1946 στο Άμστερνταμ, ένας εκδότης πρότεινε στην 17χρονη τότε Όντρεϊ να διαβάσει το πρώτο προσχέδιο ενός βιβλίου που ονομαζόταν «Το Πίσω Σπίτι» (The Secret Annex) – το οποίο εκδόθηκε το 1947 και μεταφράστηκε από τα ολλανδικά στα αγγλικά το 1952 ως «Το Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ».
Διαβάζοντάς το, η Όντρεϊ Χέπμπορν συγκλονίστηκε βαθιά από τα λόγια της Άννας. Όπως εξομολογήθηκε αργότερα στον γιο της, το θύμα του Ολοκαυτώματος «έγραψε για όλα όσα έζησα και ένιωσα κι εγώ». Η Χέπμπορν είχε περιγράψει με ανατριχιαστική ακρίβεια αυτή την ταύτιση: «Όπως εγώ, έτσι κι εκείνη έχασε την ελευθερία της και πέρασε χρόνια κοιτάζοντας τέσσερις τοίχους, νιώθοντας άθλια και έχοντας ελάχιστα πράγματα να κάνει. Όλα όσα έγραψε για τη φύση, τη ζωή και τον έρωτα ήταν όλα όσα βίωσα κι εγώ».
Η φρίκη έγινε ακόμα πιο προσωπική και επώδυνη για την Όντρεϊ καθώς διάβαζε τις σελίδες του ημερολογίου. Όπως είχε δηλώσει η ίδια: «Αναφέρθηκε ακόμη και στον πυροβολισμό αθώων ομήρων, συμπεριλαμβανομένου του θείου μου Otto. Ήταν σαν να μου έπαιζαν ξανά σε επανάληψη τον πόλεμο».
Όταν η Όντρεϊ Χέπμπορν έγινε διάσημη, ο σκηνοθέτης Τζορτζ Στίβενς και η εταιρεία παραγωγής 20th Century Fox την ικέτευσαν να αναλάβει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία «Το Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ» (1959). Ακόμα και ο ίδιος ο πατέρας της Άννας, ο Ότο Φρανκ, τη συνάντησε προσωπικά και της ζήτησε να ενσαρκώσει την κόρη του. Η Χέπμπορν όμως είπε ένα οριστικό και αμετάκλητο «όχι».
Το μετατραυματικό της στρες ήταν τόσο έντονο που ήξερε ότι αν επέστρεφε σε εκείνες τις εφιαλτικές αναμνήσεις μπροστά στις κάμερες, θα κατέρρεε ψυχολογικά. Ένιωθε ότι δεν θα μπορούσε να «παίξει» έναν πόνο που είχε εγγραφεί τόσο βαθιά στο DNA της. Το ψυχολογικό βάρος της ταύτισης ήταν απλώς ασήκωτο.
Αν και δεν υποδύθηκε ποτέ την Άννα Φρανκ στη μεγάλη οθόνη, η Όντρεϊ Χέπμπορν βρήκε τον δικό της τρόπο να τιμήσει τη μνήμη της και να γιατρέψει τις πληγές του παρελθόντος. Στα επόμενα χρόνια της ζωής της, αποσύρθηκε από το Χόλιγουντ και αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στο έργο της ως Πρέσβειρα Καλής Θελήσεως της UNICEF. Γύρισε τον κόσμο βοηθώντας παιδιά σε εμπόλεμες ζώνες και περιοχές που μαστίζονταν από την πείνα, κάνοντας πράξη αυτό που η ίδια και η Άννα Φρανκ στερήθηκαν στην εφηβεία τους: την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.
