Πίσω από το θρυλικό σήμα της Φίνος Φιλμ κρύβεται η ευφυΐα, ο οραματισμός, η φαντασία και η ευρηματικότητα του αφοσιωμένου δημιουργού της: του Φιλοποίμενα Φίνου. Πέραν όμως από ιδρυτής της Φίνος Φιλμ, ο Φίνος υπήρξε και έμπειρος μοντέρ – αναλαμβάνοντας το μοντάζ σε τρεις ταινίες της εταιρίας – ενώ σκηνοθέτησε και την πρώτη του ταινία «Το Τραγούδι του Χωρισμού» με πρωταγωνιστή τον Λάμπρο Κωνσταντάρα.
Άξια αποκαλείται «Πατριάρχης του Ελληνικού Κινηματογράφου», αφού είναι ο άνθρωπος που πήρε τον νηπιακής ηλικίας ελληνικό κινηματογράφο από το χέρι, τον ανέθρεψε, τον ενηλικίωσε, τον ωρίμασε και του έδωσε υπόσταση. Του έδωσε φωνή με την πρώτη ομιλούσα ελληνική ταινία, του έδωσε χρώμα δημιουργώντας την πρώτη έγχρωμη ελληνική ταινία, εκσυγχρόνισε τις τεχνικές εικονοληψίας και φωνοληψίας, έφερε πρώτος τους φακούς ζουμ και την τεχνική σινεμασκόπ, καθιέρωσε τα μιούζικαλ, δημιούργησε υπερσύγχρονα για την εποχή κινηματογραφικά στούντιο, και τελικά δημιούργησε και κληροδότησε στις επόμενες γενιές Ελλήνων ένα πολιτιστικό δημιούργημα το οποίο αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του νεοελληνικού πολιτισμού.
Για τον Φίνο η πολυαγαπημένη σύζυγός του Τζέλλα αντιπροσώπευε το μέσο θεατή και η γνώμη της ήταν νόμος. Όταν ο Δαλιανίδης γύρισε τον «Ξυπόλυτο Πρίγκιπα», η γενική άποψη στην εταιρία ήταν πως η ταινία είναι απογοητευτική και σκέφτονταν μήπως δεν τη βγάλουν στις αίθουσες. Η Τζέλλα επέμενε πως είναι εξαιρετική και πράγματι όταν προβλήθηκε έκοψε εκατοντάδες χιλιάδες εισιτήρια. Το αντίθετο συνέβη με την ταινία «Aliki my love», που δεν κατάφερε να αρέσει ούτε έξω, ούτε εδώ, κυρίως όμως ούτε στην κυρία Φίνου, που αποφάσισε μετά την πρώτη προβολή της ότι το φιλμ δεν πρέπει να προβληθεί ξανά.
Η Τζέλλα παθιάστηκε με την αγάπη του για το σινεμά και ο Φίνος παθιάστηκε με την Τζέλλα. Η μεγάλη του αδυναμία ήταν πάντα η Τζέλλα. Το ζευγάρι δεν απέκτησε ποτέ παιδιά.
