Search
Close this search box.

Λυδία Κονιόρδου: «Ως παιδί δέχτηκα χυδαία και ακραία λεκτική βία – Ήταν πολύ τραυματικό»

Η Λυδία Κονιόρδου μίλησε για δύσκολες εμπειρίες που είχε από μικρή ηλικία και τα τραύματα που της άφησαν.

Σε συνέντευξή της στην εκπομπή «Καλύτερα δε γίνεται», η γνωστή ηθοποιός αποκάλυψε ότι είχε βιώσει λεκτική κακοποίηση και σεξουαλική παρενόχληση. Παράλληλα, τόνισε πως στην επαγγελματική της πορεία κατάφερε να προχωρήσει με τις δικές της δυνάμεις, προσπαθώντας πάντα να μένει μακριά από κακοποιητικές συμπεριφορές και καταστάσεις.

Όπως δήλωσε αρχικά η Λυδία Κονιόρδου: «Όλες οι γυναίκες έχουμε ζήσει τη βία σε όλες τις μορφές της. Όταν ήμουν παιδί, είχα δεχθεί λεκτική βία τόσο χυδαία και τόσο ακραία που με πλήγωνε πάρα πολύ. Ύστερα, παλαιότερα, υπήρχαν οι λεγόμενοι εφαψίες. Σε έπιαναν, σε χούφτωναν, σε στριμώχνανε».

Η ηθοποιός εξομολογήθηκε πως ακόμα και όταν πήγαινε σε παιδικό σινεμά δεχόταν παρενόχληση: «Θυμάμαι τη γιαγιά μου που με πήγαινε στο Σινιάκ για να δω παιδικό σινεμά και ήταν ο εφιάλτης μου. Από πού φυτρώναν αυτά τα χέρια; Από κάτω, από μπρος, από πίσω, από παντού. Φύτρωναν χέρια, ήμουν κοριτσάκι 6-7 χρονών και προσπαθούσαν να με χουφτώσουν. Και αυτό ήτανε πάρα πολύ τραυματικό για μένα».

Στη συνέχεια η Λυδία Κονιόρδου αποκάλυψε ότι ζούσε το μαρτύριο χωρίς να το λέει στους δικούς της ανθρώπους: «Δεν τολμούσα να πω τίποτα γιατί η γιαγιά μου έτσι και της έλεγα κάτι θα σήκωνε το σινεμά στο ποδάρι και θα γινόμασταν ρεζίλι -έτσι ένιωθα- και δεν έλεγα τίποτα και το υπέφερα. Υπέφερα όλη τη διάρκεια αυτής της προβολής, έχοντας αυτό το μαρτύριο. Πέρα από το ότι έξω από το σπίτι μου, εδώ στην πόρτα ήταν κάποιος, πήγαινα στα Αγγλικά και ερχόμουν με το λεωφορείο και κάποιος με παρακολούθησε. Αυτός όταν είδε ότι θα με χάσει, μ’ όρμησε. Το μόνο που κατάφερα να κάνω ήταν να βγάλω μια μεγάλη κραυγή και με έσωσαν τα σκυλιά της γειτονιάς».

Όσο για το θέατρο ανέφερε πως και εκεί υπήρχαν ανάλογες καταστάσεις και συμπεριφορές που την ανάγκαζαν να αποχωρεί πρόωρα από κάποιες δουλειές: «Στο θέατρο υπήρχανε τέτοιες καταστάσεις τις οποίες φρόντιζα να αποφεύγω, είτε να μην προκαλώ είτε να την κάνω έγκαιρα όταν έβλεπα το πεδίο να σκουραίνει με το ανάλογο τίμημα φυσικά. Δεν έχασα δουλειές. Δεν θεωρώ ότι έχασα τίποτα. Μπορεί να άργησα απλώς. Να καθυστέρησα. Αλλά καλύτερα έτσι. Γιατί ότι κέρδισα το κέρδισα με το σπαθί μου, με τη δουλειά μου και μόνο».

Διαβάστε επίσης

Share: