Ο άνθρωπος που γνωρίσαμε ως Πικάσο είχε 14 διαφορετικά ονόματα με ξεχωριστές ιστορίες

Το ημερολόγιο έγραφε 25 Οκτωβρίου 1881, όταν είδε το πρώτο φως της ζωής ο Πάμπλο Πικάσο, στη Μάλαγα της Ισπανίας. Και που έμελλε μεγαλώνοντας να περάσει στο πάνθεον των κορυφαίων ζωγράφων όλων των εποχών.

Ο Πάμπλο Πικάσο υπήρξε αναμφίβολα μια ιδιοφυΐα της Τέχνης, με έναν όμως, αμφιλεγόμενο ιδιωτικό βίο. Και πολλές πτυχές της πολυτάραχης ζωής του, άλλες γνωστές και άλλες λιγότερες γνωστές στον κόσμο.

Με αφορμή τη συμπλήρωση 145 χρόνων από τη γέννησή του, ας δούμε κάποιες από αυτές τις πτυχές της ζωής του.

Πώς προέκυψε η εμμονή του με το κάπνισμα

Το παρακάτω αστείο περιστατικό, το είχε περιγράψει ο ίδιος ο ζωγράφος. Όταν βγήκε από την κοιλιά της μητέρας του δεν έκλαιγε καθόλου, δεν είχε καμία αντίδραση. Στο δωμάτιο του τοκετού ήταν παρών και θείος του, Σαλβαδόρ, ο οποίος ήταν γιατρός. Και τι έκανε πιστεύετε, βλέποντας το μωρό να μην αντιδρά; Φύσηξε τον καπνό από το πούρο που κάπνιζε στο πρόσωπο του νεογέννητου. Κι εκείνο αντέδρασε, ξεσπώντας σε γοερό κλάμα. Μάλιστα, ο Πάμπλο Πικάσο μεγαλώνοντας έγινε φανατικός καπνιστής και απέδιδε αυτή την εμμονή του με το κάπνισμα, στο περιστατικό στη γέννησή του.

Η πρώτη λέξη δεν ήταν μαμά

Όταν τα μωρά αρχίζουν να μιλούν, οι πρώτες λέξεις που ψελλίζουν είναι συνήθως «μαμά» ή «μπαμπά». Στην περίπτωση όμως του Πάμπλο Πικάσο, η μοίρα είχε ήδη αποφασίσει την πορεία του προτού καν μάθει να περπατάει.

Καθώς μεγάλωνε στη Μάλαγα της Ισπανίας, ο μικρός Πάμπλο έδειχνε μια ασυνήθιστη εμμονή με τα αντικείμενα που έβλεπε γύρω του. Ο πατέρας του, Χοσέ Ρουίθ ι Μπλάσκο, ήταν ο ίδιος ζωγράφος και καθηγητής τέχνης, οπότε το σπίτι ήταν γεμάτο με σύνεργα ζωγραφικής. Όταν ο Πικάσο έφτασε σε ηλικία να βγάλει τις πρώτες του λέξεις, εξέπληξε τη μητέρα του, Μαρία, αρνούμενος να πει τις συνηθισμένες παιδικές κουβέντες.

Αντί για αυτό, άρχισε να επαναλαμβάνει επίμονα και με ανυπομονησία τον ήχο «piz, piz!».
Οι γονείς του ξαφνιάστηκαν, αλλά γρήγορα κατάλαβαν τι ζητούσε με τόσο πάθος. Το «piz» ήταν η δική του παιδική συντόμευση για την ισπανική λέξη «lápiz» (μολύβι). Ο μικρός Πικάσο δεν ήθελε φαγητό ούτε προσοχή· απαιτούσε ένα μολύβι για να αρχίσει να σχεδιάζει. Ο πατέρας του, βλέποντας αυτή την πρώιμη εμμονή, του έδωσε αμέσως ένα μολύβι και ο Πάμπλο άρχισε να γεμίζει χαρτιά με σχήματα, αποδεικνύοντας ότι η τέχνη ήταν κυριολεκτικά η πρώτη του ανάγκη σε αυτόν τον κόσμο.

Το αδιανόητο όνομα των 23 λέξεων και η θρησκευτική παράδοση

Όλος ο κόσμος τον γνώρισε και τον αποθέωσε απλά ως «Πικάσο», όμως το πραγματικό του όνομα αποτελεί ένα ολόκληρο μνημείο της ισπανικής παράδοσης. Όταν γεννήθηκε, οι γονείς του αποφάσισαν να ακολουθήσουν ένα ακραίο θρησκευτικό και οικογενειακό έθιμο της Ανδαλουσίας, το οποίο απαιτούσε να τιμηθούν σχεδόν όλοι οι στενοί συγγενείς αλλά και οι άγιοι της καθολικής εκκλησίας.
Έτσι, την ημέρα της βάπτισής του, ο ιερέας χρειάστηκε να πάρει βαθιά ανάσα για να απαγγείλει το επίσημο όνομά του, το οποίο αποτελούνταν από 23 λέξεις (ή 14 ξεχωριστά ονόματα):
Pablo Diego José Francisco de Paula Juan Nepomuceno María de los Remedios Cipriano de la Santísima Trinidad Martyr Patricio Clito Ruíz y Picasso.

Πίσω από αυτό το ατελείωτο όνομα κρυβόταν μια ολόκληρη λίστα τιμώμενων προσώπων:

• Το María de los Remedios (Παναγία των Θεραπειών) και το Santísima Trinidad (Αγία Τριάδα) προστέθηκαν ως ένδειξη βαθιάς θρησκευτικής ευλάβειας των γονιών του για να προστατεύουν το παιδί.
• Το επώνυμο «Πικάσο» ήταν στην πραγματικότητα το επίθετο της μητέρας του (Μαρία Πικάσο ι Λόπεθ), το οποίο ο ίδιος επέλεξε να κρατήσει για την καριέρα του, καθώς το θεωρούσε πολύ πιο ηχηρό και ιδιαίτερο από το κοινότυπο ισπανικό επώνυμο του πατέρα του, «Ρουίθ».
• Το Pablo (Πάμπλο) δόθηκε προς τιμήν του πρόωρα χαμένου θείου του.
• Τα Diego, José, Francisco, Juan, Cipriano και Patricio ήταν ονόματα άλλων θείων, παππούδων και προγόνων του.