Η Τζένη Καρέζη υπήρξε μία από τις κορυφαίες Ελληνίδες ηθοποιούς με φανατικούς θαυμαστές. Εξάλλου, για πολλά χρόνια το κοινό ήταν χωρισμένο στα δύο, σε «Βουγιουκλακικούς» και «Καρεζικούς».
Ωστόσο, ακόμα και εκείνοι που δεν ανήκαν στο «στρατόπεδό» της Καρέζη, υποκλίνονταν στο ταλέντο της και στη μοναδική της μαεστρία να «κεντάει» τόσο στους κωμικούς όσο και στους δραματικούς ρόλους.
Η αλήθεια είναι πως για την Τζένη Καρέζη, η οποία γεννήθηκε σαν σήμερα 12 Ιανουαρίου 1932, γνωρίζουμε σχεδόν τα πάντα. Ωστόσο, υπάρχουν κάποιες ιστορίες για την αγαπημένη ηθοποιό που δεν είναι τόσο γνωστές.
Στα γυρίσματα της ταινίας «Κοντσέρτο για πολυβόλα», η Τζένη Καρέζη συνήθιζε να παίζει τάβλι με τον συμπρωταγωνιστή της, Κώστα Καζάκο. Αυτή η φαινομενικά αθώα συνήθεια οδήγησε στον έρωτά τους, με τον ηθοποιό να λέει πως «η παρτίδα τάβλι τράβηξε για 27 χρόνια», αναφερόμενος στον γάμο τους.
Το κινηματογραφικό ντεμπούτο της έγινε το 1955 στην ταινία «Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο». Η πρώτη της φράση ήταν: «Σας παρακαλώ, μήπως έχετε μια φωτιά;». Μια φράση που αποδείχτηκε συμβολική για την καριέρα της, καθώς η παρουσία της έβαλε «φωτιά» στον ελληνικό κινηματογράφο.
Το 1963, πρωταγωνίστησε στα «Κόκκινα Φανάρια» του Βασίλη Γεωργιάδη, ταινία που έφτασε μέχρι την τελική πεντάδα των Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας. Η ταινία την οδήγησε στο Διεθνές Φεστιβάλ Καννών, όπου μάγεψε τον ξένο Τύπο, κερδίζοντας τον χαρακτηρισμό «βεντέτα χωρίς βεντετισμούς».
Η Τζένη Καρέζη είχε μία αγαπημένη φράση που την χρησιμοποιούσε στον ιδιωτικό της βίο και τη μετέφερε και στον κινηματογράφο. Και αυτή η φράση ήταν το «χρυσό μου», την οποία η ηθοποιός έλεγε πολλές φορές είτε από εκνευρισμό, είτε από αμηχανία. Μάλιστα, στον κινηματογράφο τη θυμόμαστε να τη λέει στον Αλέκο Αλεξανδράκη στην ταινία Δεσποινίς Διευθυντής, «Αλέκο χρυσό μου σε παρακαλώ».
Το πραγματικό της όνομα ήταν Ευγενία Καρπούζη κι έχει ενδιαφέρον πώς το άλλαξε σε… Τζένη Καρέζη. Ή μάλλον ποιοι το άλλαξαν. Η ηθοποιός πέρασε τα σχολικά της χρόνια πρώτα στη Θεσσαλονίκη ως εσωτερική στην «Ελληνογαλλική σχολή Καλογραιών Καλαμαρί» και κατόπιν στην Αθήνα, στην Ελληνογαλλική Σχολή «Άγιος Ιωσήφ». Εκεί, η δασκάλα των γαλλικών τη ρώτησε πώς τη λένε και εκείνη της απάντησε: «Ευγενούλα». Τότε, η δασκάλα τής ανακοίνωσε πως θα την φωνάζει «Ευζενί» στα γαλλικά, που στη συνέχεια έγινε «Τζένη». Λίγα χρόνια αργότερα, η Τζένη Καρπούζη βρέθηκε να φοιτά στη δραματική Σχολή του Εθνικού θεάτρου. Εκεί, δάσκαλοί της ήταν σημαντικοί άνθρωποι, ανάμεσά τους και ο Άγγελος Τερζάκης. Ο σπουδαίος λογοτέχνης και θεατρικός συγγραφέας θεώρησε πως το «Καρπούζη» δεν ταίριαζε με το όλο παρουσιαστικό και στυλ της νεαρής μαθήτριάς του και έτσι το άλλαξε σε «Καρέζη», χωρίς να γνωρίζουμε αν στο μυαλό του σήμαινε κάτι.
