Οι συγγενείς θανόντων και εγκαυματιών της φονικής πυρκαγιάς στο Μάτι περιγράφουν τον Γολγοθά που ανεβαίνουν από το 2018, μετά τη φονική φωτιά, εκφράζοντας ανοιχτά την απογοήτευσή τους για τη δικαιοσύνη, την υπομονή τους που έχει εξαντληθεί, και για το σύστημα που έξι χρόνια τώρα προσπαθεί να τους μετατρέψει από θύματα σε θύτες, και να πείσει την κοινή γνώμη ότι έφταιγαν εκείνοι που κάηκαν!
Σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησαν τη Δευτέρα (7/4) στα γραφεία της ΕΣΗΕΑ, οι συγγενείς εξέφρασαν την έντονη δυσαρέσκεια από το γεγονός ότι οι κατηγορούμενοι διώκονται σε βαθμό πλημμελήματος, ενώ αποκάλυψαν πως τουλάχιστον 14 έως 18 ακόμα θανόντες δεν ταυτοποιήθηκαν ποτέ, αν και βρέθηκαν μέλη και βιολογικό υλικό.
Μιλώντας για τον δικαστικό αγώνα που «έχει δοκιμάσει κάθε αντοχή» τους, οι συγγενείς τονίζουν ότι βρέθηκαν να παλεύουν με το πένθος της απώλειας αγαπημένων τους προσώπων, τον πόνο από τις ισόβιες πληγές τους, ενάντια στον χρόνο αλλά και «ενάντια σε έναν απίστευτο παραλογισμό με κοινωνικές διαστάσεις, αφού, αντί το σύστημα να αναλάβει τις ευθύνες του και να χαρακτηρίσει ως κακούργημα τη δολοφονία και τις βαριές σωματικές βλάβες 160+ ψυχών, ουσιαστικά, επιχείρησε να μετατρέψει όλους εμάς τα θύματα σε θύτες».
Ο Σύλλογος αναφέρει ότι τόσο σε προσωπικό, όσο και σε συλλογικό επίπεδο, τα μέλη κάνουν τιτάνια προσπάθεια για να αναδείξουν την αλήθεια των γεγονότων και την αλήθεια που αφορά στους υπευθύνους. «Όλα αυτά τα χρόνια μιλάμε, φωνάζουμε, μα δεν ακουγόμαστε», αναφέρουν, καταγγέλλοντας όλους όσοι προσπάθησαν να πείσουν την κοινή γνώμη ότι αυτό που συνέβη ήταν ακραίο ή αναμενόμενο, μιλώντας δήθεν στο όνομα των θυμάτων και των συγγενών τους, αλλά χωρίς αυτούς. Μάλιστα, καταγγέλλουν εκφοβισμούς και απειλές για να σιωπήσουν.
Τα μέλη του Συλλόγου καταγγέλλουν το γεγονός ότι οι διώξεις ασκήθηκαν για αδικήματα σε βαθμό πλημμελήματος, ενώ η δίκη διεξήχθη «σε συνθήκες πλήρους ασέβειας προς όλους εμάς, στοιβαγμένοι σε μια αίθουσα χωρητικότητας 30 ατόμων, όπου κανείς δεν σκέφτηκε ότι δεν θα χωρούσαμε».
Η διαδικασία ολοκληρώθηκε με μία «επαίσχυντη απόφαση -χαστούκι για εμάς και την εμπιστοσύνη που δείξαμε στην ελληνική δικαιοσύνη, όπου 6 μόνο από τους κατηγορούμενους κρίθηκαν «τύποις» ένοχοι με ποινές χάδι, εξαγοράσιμες μόλις προς 10 ευρώ την ημέρα, για 102 νεκρούς και 32 εγκαυματίες, βάσει Βουλεύματος».
Οι συγγενείς των θυμάτων του Ματιού είπαν επίσης: «Μας άφησαν να πεθαίνουμε μόνοι και δεν μας παρείχαν καμία βοήθεια! Και μετά, μας κατηγόρησαν έμμεσα και άμεσα ότι φταίγαμε που καήκαμε! Από ΘΥΜΑΤΑ γίναμε ΘΥΤΕΣ…».
Ο Σύλλογος καταγγέλλει τα όσα συνέβησαν σε όλα τα στάδια της δικαστικής διαδικασίας, μιλώντας για μη κλήση μαρτύρων, με τον κατακερματισμό της υπόθεσης σε κομμάτια, ενώ μιλούν για λάθη, παραλείψεις, συγκάλυψη σε επίπεδο ενεργειών, πρόληψης, επέμβασης και διαχείρισης.
Παράλληλα, αναφέρουν ότι ουδέποτε ενεργοποιήθηκε ο νόμος περί ευθύνης υπουργών, αντίθετα, δεν παραιτήθηκε ποτέ ο τότε υπουργός Εσωτερικών Πάνος Σκουρλέτης και αναβαθμίστηκαν μεταξύ άλλων οι αρχηγός της πυροσβεστικής Βασίλης Ματθαιόπουλος, ο υπαρχηγός και μετέπειτα αρχηγός Στέφανος Κολοκούρης, ενώ ο πρώην αρχηγός της ΕΛΑΣ κ. Τσουβάλας έγινε ΓΓ Δημόσιας Τάξης έως το 2022.
Παράλληλα, οι συγγενείς καταγγέλλουν ότι υπάρχει ομαδικός τάφος στο Κοιμητήριο Νέας Μάκρης, ζήτημα για το οποίο ουδείς βγήκε να κάνει οποιαδήποτε επίσημη ενημέρωση.
«Μετά από αίτημα του Συλλόγου μας, αμέσως σχεδόν από τη σύστασή μας, προς το Δήμο Μαραθώνος, για τη χορήγηση πληροφοριών για τον ομαδικό τάφο, μας απέστειλαν την απόφαση Αντιδημάρχου, με την οποία αποφασίστηκε ”η χορήγηση άδειας ταφής, τμημάτων ανθρωπίνων σορών και βιολογικού υλικού, συνεπεία της πυρκαγιάς”», αναφέρουν τα μέλη του συλλόγου, που προσκομίζουν έγγραφο – πίνακα της ΔΑΕΕ, που αναφέρεται σε μη ταυτοποιημένα μέλη και σορούς.
Στον πίνακα υπάρχουν 18 εγγραφές. ”Με όσα μπορούμε να αντιληφθούμε μιλάμε για τουλάχιστον 14 έως 18 ακόμα θανόντες, των οποίων βρέθηκαν μέλη και βιολογικά υλικά, αλλά δεν ταυτοποιήθηκαν. Από τα έγγραφα προκύπτει επίσης ότι αρκετά μέλη ανασύρθηκαν μέσα από οχήματα».
Ο Σύλλογος ζητά ίση μεταχείριση με άλλες τραγωδίες που έγιναν πριν ή μετά τη φονική πυρκαγιά στο Μάτι. Παράλληλα, αφήνουν αιχμές για την εισαγγελική πρόταση, που δεν προτείνει αναβάθμιση της κατηγορίας σε κακούργημα.
«Με όλο το σεβασμό και το θάρρος του πόνου και των παθών μας, προτιμάμε να ξέρουμε ότι κάποιοι δεν δικάστηκαν ως δολοφόνοι επειδή παραγράφηκε το αδίκημα, παρά να πάνε σπίτι τους, είτε ως αθώοι ή με ποινές χάδι», αναφέρουν.
