Η Κατερίνα Γιατζόγλου βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη καθώς αυτές τις ημέρες είναι σε εξέλιξη η πρώτη ατομική της έκθεση φωτογραφίας στη γκαλερί Metamorfosis, με τον τίτλο «Θεσσαλονίκη μου», όπου μέχρι τις 24 Σεπτεμβρίου 2026, το κοινό της πόλης, αλλά και οι επισκέπτες σε αυτήν, θα έχουν την ευκαιρία να ανακαλύψουν άγνωστες γωνιές της, συμπρωτεύουσας, πέρα από τα δημοφιλή τοπόσημά της, όπως τα απαθανάτισε η ίδια με τον φακό του κινητού της, τα τελευταία 20 χρόνια.
Εικόνες που αποκαλύπτουν τον άγνωστο -ακόμη και στους ίδιους τους κατοίκους – πλούτο ομορφιάς της Θεσσαλονίκης. Και για τον πλούτο της ομορφιάς – και όχι μόνο – μίλησε η Κατερίνα Γιατζόγλου στην ξαφνική έκδοση του ομίλου The Opinion, Αφορμή που κυκλοφόρησε με τον τίτλο «Πλούτος», στο πλαίσιο της ΔΕΘ. Πρόκειται για το πιο ψαγμένο και αξιόπιστο περιοδικό της Θεσσαλονίκης, με την ξαφνική έκδοση να είναι εξαιρετικά προσεγμένη κι εντυπωσιακή, φιλοξενώντας συνεντεύξεις και θέματα που κεντρίζουν το ενδιαφέρον.
– Πότε κατάλαβες ότι ήσουν όμορφη και πότε συνειδητοποίησες ότι αυτή η ομορφιά μπορούσε να γίνει και «κεφάλαιο»; Την αξιοποίησες τελικά;
Δεν ξεκινάμε καλά, γιατί εγώ μέχρι τα 13 – το έχω αναφέρει ξανά – ήμουν «τερατογέννημα», και έχω δεχτεί και πολύ μπούλινγκ, αν και τότε δεν υπήρχε ο όρος. Όταν μάλιστα επικράτησε σαν έννοια, κατάλαβα ότι υπήρξα κι εγώ θύμα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, μπαίνοντας στην τάξη έβρισκα ζωγραφιές της Όλιβ στον πίνακα. Το ίδιο και το οικογενειακό μου περιβάλλον που με φώναζε «μπιαφράκι». Έκανα χρόνια να πιστέψω ότι βλέπομαι. Kαι κατάλαβα πρόσφατα πως ο χαρακτήρας μου, που δε σηκώνει πολλά, διαμορφώθηκε με βάση αυτή την αντίληψη. Μετά τα 20 άρχισα να καταλαβαίνω σταδιακά ότι ήμουν παραπάνω όμορφη απ’ ο,τι πίστευα. Χάρη στον πρωταθλητισμό -από τα 5 έκανα αλπικό σκι- αναπτύχθηκε η αυτοπεποίθηση μου και θεράπευσε το «παιδικό τραύμα».
Δε νομίζω να αξιοποίησα το «κεφάλαιο» ομορφιά. Η πρώτη μου δουλειά, αντίθετα με την ηλικία και την απειρία μου, ήταν στον Ταχυδρόμο με διεθνείς αποκλειστικές συνεντεύξεις, όπου δούλευα ως ίσος προς ίσο. Στα 25 γράφω το πρώτο μου βιβλίο το «Alter» στις εκδόσεις Καστανιώτη, βραβεύτηκα από τον Βασίλη Βασιλικό ως η καλύτερη πρωτοεμφανιζόμενη. Αν θεωρείται «κεφαλοποιηση» η δημοσιότητα -και ο,τι αυτό συνεπάγεται – ήρθε στη ζωή μου, όταν ήμουν ήδη 35 χρόνων.
– Υπάρχει ακόμη μέσα σου εκείνο το κορίτσι που αμφισβητεί την εικόνα του;
Πάντα! Η αυτοαμφισβήτηση είναι ο βασικός πυλώνας της εξέλιξης.
– Υπάρχει αυτό που λέμε «beauty privilege»; Εσύ ένιωσες ποτέ ότι η εμφάνισή σου σε βοήθησε επαγγελματικά ή αντίθετα, ότι σε αδίκησε;
Για πολλούς ναι, για μένα όχι. Η ομορφιά είναι ένας Δούρειος Ίππος, ανοίγει πόρτες, αλλά το αν θα κατακτήσεις την περιοχή, εξαρτάται από τους στρατιώτες που κρύβει μέσα. Το νόημα στη ζωή δεν είναι τι σου συμβαίνει, αλλά πώς αντιδράς.
– Ποιοι είναι οι «στρατιώτες» που πρέπει να έχει κάποιος μέσα του;
H αυτογνωσία, ώστε να ξέρεις ως που φτάνουν οι δυνατότητες σου και έτσι να πατάς σε στέρεο έδαφος και όχι στο τρίτο συννεφάκι δεξιά. Μετά η αυτοπεποίθηση, που αποτελεί τον καλύτερο σύμμαχο, καθώς και το να μη τα παρατάς ποτέ. Μια πόρτα μπορεί σήμερα να μην ανοίγει αλλά αργότερα, ίσως να ανοίξει για άλλους λόγους. Υπομονή, επιμονή και προσήλωση στον στόχο. Οι στόχοι δεν κατακτιούνται πάντα με την πρώτη και είναι οκ αυτό.
– Έχεις γνωρίσει ανθρώπους που μπήκαν από την «πόρτα» της ομορφιάς, αλλά δεν κατάφεραν να μείνουν στο δωμάτιο;
Ναι, γιατί βασίστηκαν μόνο σε αυτό.
– Σκέφτηκες ποτέ ότι, επειδή ήσουν πολύ όμορφη, οι άλλοι θεωρούσαν πως όλα στη ζωή σου έρχονταν εύκολα;
Αυτό είναι κλασσικό εικονογραφημένο, αλλά δε με αφορά.
– Ωστόσο, σου συγχώρησαν λάθη χάρη στην εμφάνισή σου;
Όχι, ποτέ. Αντιθέτως, με είχαν στο στόχαστρο λόγω της εξωτερικής μου εμφάνισης.
– Πώς αντιδράς στα «όχι» της ζωής;
Θα απαντήσω με αυτό που έλεγε ο πατέρας μου: «δεν παίρνω το όχι σαν απάντηση, το έκανα ναι, πάντα γίνεται ναι».
– Έχει υπάρξει γυναίκα που να σε αντιμετώπισε αρνητικά πριν καν σε γνωρίσει, μόνο λόγω της εμφάνισής σου;
Ναι, αρκετές φορές, αλλά όλες είχαν αίσιο και όχι απαίσιο τέλος.
– Ποιο είναι το μεγαλύτερο λάθος που κάνουμε όταν ταυτίζουμε την ομορφιά με την επιτυχία;
Είναι μια εύκολη και βιαστική ερμηνεία, η οποία καμιά φορά συμβαίνει, αλλά όχι πάντα.
– Πότε η φροντίδα του εαυτού μετατρέπεται σε εμμονή και πότε οι αισθητικές παρεμβάσεις γίνονται λόγω κοινωνικής πίεσης αντί προσωπικής επιλογής;
Η φροντίδα του εαυτού είναι απαραίτητη. Το αν παρεκτραπείς, γίνεται πρόβλημα που το πληρώνεις. Η αγάπη και η φροντίδα προς τον εαυτό μας είναι απόρροια σεβασμού. Και συνήθως οι εμμονές έχουν αντίθετα αποτελέσματα.
– Οι ωραίες γυναίκες συμφιλιώνονται εύκολα με τον ρόλο της γιαγιάς ή δυσκολεύονται να αποχωριστούν την εικόνα της «αιώνιας» γοητείας;
Είναι κάτι που ποτέ δεν σκέφτηκα, γιατί η εγγονή μου από ενός έτος με φώναξε «Μάλα», όπως με αποκαλεί έως και σήμερα. Το γιαγιά δεν το έχω ακούσει, έχασα την ευκαιρία μου.
– Αληθεύει τελικά ότι οι γυναίκες μετά τα 50 απελευθερώνονται από την πίεση της τελειότητας ή η αγωνία για την εμφάνιση παραμένει;
Η κάθε γυναίκα απελευθερώνεται ή μένει εγκλωβισμένη όσο της επιτρέπει το μυαλό της.
– Υπάρχει ηλικία που μια γυναίκα σταματά να είναι ελκυστική ή αυτό είναι ένας κοινωνικός μύθος;
Δεν θα το χαρακτήριζα μύθο, αλλά κόλλημα του καθενός.
– Τελικά, τι μας γερνάει;
Οι συμβιβασμοί!
– Γίνονται πιο όμορφα τα χαρακτηριστικά ενός ανθρώπου όσο περνούν τα χρόνια ή όχι;
Δεν γίνονται πιο όμορφα τα χαρακτηριστικά, γίνονται updated. Αυτό είναι μια εγκεφαλική διαδικασία. «Ό,τι δε μεταλλάσσεται, πεθαίνει» είναι απόσπασμα από το best seller βιβλίο μου «Η Τέχνη της χαράς».
– Ποια είναι η πιο όμορφη γυναίκα που έχεις γνωρίσει και τι ήταν αυτό που την έκανε πραγματικά όμορφη;
Έχω γνωρίσει πολλές ωραίες γυναίκες στη ζωή μου, που ξεχώριζαν κυρίως για την αυτοπεποίθηση τους, την αυτοφροντίδα, τη δημιουργικότητα τους, τον σωστό τρόπο που διαχειρίζονταν την ομορφιά τους και το ότι δεν δέχονταν το όχι για απάντηση.
– Πότε μια γυναίκα γίνεται πραγματικά ακαταμάχητη;
Όταν δεν τα παρατάει ποτέ και όταν μεταδίδει στους γύρω της όλη τη θετική ενέργεια που διαθέτει, βασικά για να τους εμπνεύσει.
– Ποιο είναι το μεγαλύτερο ψέμα που λένε οι όμορφες γυναίκες στον εαυτό τους;
Αν και δεν έχω προσωπική εμπειρία, θα έλεγα ότι επενδύουν και υπολογίζουν μόνο σε αυτήν. Και αυτό είναι και το μεγαλύτερά λάθος.
– Ισχύει ότι είναι ίδια τα κριτήρια στη γυναικεία και στην ανδρική ομορφιά;
Με τίποτα δεν ισχύει, γιατί καλώς ή κακώς στον άνδρα την παράσταση την κλέβει το οικονομικό στάτους του.
– Αν η ομορφιά είναι ένας πλούτος που κάποια στιγμή φθείρεται, ποιος είναι ο πλούτος που δεν μπορεί να σου πάρει ποτέ ο χρόνος;
Το μυαλό είναι ο μεγαλύτερος πλούτος και δεν μπορεί να στον κλέψει κανείς.
– Είπες ότι το μυαλό είναι ο μεγαλύτερος πλούτος. Πώς καλλιεργείται στην εποχή της εικόνας και της ταχύτητας;
Η ταχύτητα δεν είναι απαραίτητα κάτι κακό για την εξέλιξη μιας γυναίκας. Ούτε η εικόνα. Εάν και εφόσον δεν εγκλωβιστεί σε αυτήν.
– Ποια εμπειρία ή ποιος άνθρωπος «πλούτισε» περισσότερο το δικό σου μυαλό;
Οι πραγματικοί «φίλοι» που συνέβαλαν καθοριστικά σε αυτό που έγινα σήμερα, είναι τα βιβλία. Σε μια πρόσφατη μετακόμιση, κάνοντας ένα ξεσκαρτάρισμα και θέλοντας να μεταφέρω τα βιβλία μου, που χρειάστηκαν περίπου 50 κούτες, ανακάλυψα αρκετά παρεμφερή ως προς το περιεχόμενο και τα δώρισα σε βιβλιοθήκες απομακρυσμένων περιοχών. Ήταν σχεδόν 5 κούτες και μου πρόσφερε μεγάλη χαρά.
– Αν γυρνούσες τον χρόνο πίσω, θα επέλεγες ξανά να είσαι τόσο όμορφη ή θα αντάλλασσες λίγη από την ομορφιά σου με περισσότερη ηρεμία;
Θα αντάλλαζα ένα μέρος από αυτήν με περισσότερη τύχη.
– Αν μπορούσες να δώσεις έναν άλλο ορισμό στην ομορφιά, ποιος θα ήταν;
Στο απάντησα πριν, Δούρειος Ίππος
– Ήταν η ευτυχία στη ζωή σου αντάξια της ομορφιάς σου;
Όχι.
– Αν έπρεπε να συνοψίσεις όσα έμαθες για την ομορφιά σε μία μόνο φράση που θα διαβάσει μια δεκαπεντάχρονη, ποια θα ήταν;
Είναι ένα «υπερόπλο», που όμως χρειάζεται έξυπνους χειρισμούς.
– Αν είχες απέναντι σου τη ζωή σου, θα της έλεγες ότι σου φέρθηκε καλά;
Όχι ιδιαίτερα, αλλά αυτό είναι μέσα στο παιχνίδι. Σημασία δεν έχει στη ζωή πώς παίζεις το καλό φύλλο, αλλά πώς παίζεις το κακό φύλλο. Αυτό σε εξελίσσει.
