Μια σπάνια οικογενειακή φωτογραφία του Μίμη Φωτόπουλου, την οποία δημοσίευσε στο Instagram ο δημοσιογράφος και συλλέκτης Άρης Λουπάσης, αποκαλύπτει μια πιο προσωπική και τρυφερή πλευρά του σπουδαίου ηθοποιού.
Μακριά από τα φώτα της σκηνής, τις κινηματογραφικές επιτυχίες και το χειροκρότημα του κοινού, ο αγαπημένος καλλιτέχνης της παλιάς Αθήνας εμφανίζεται εδώ στον ρόλο που ο ίδιος θεωρούσε ίσως τον σημαντικότερο απ’ όλους: εκείνον του συζύγου και του πατέρα. Στο πλευρό της συζύγου του, Μαργαρίτας, και των δύο κοριτσιών τους, της Άννας και της Μαρίας, ο Μίμης Φωτόπουλος μοιάζει να βρίσκει εκείνο που αναζητούσε σε όλη του τη ζωή, τη θαλπωρή, την ασφάλεια και την αθόρυβη ευτυχία της οικογένειας.
«Πίσω από τον αξέχαστο Μίμη Φωτόπουλο που αγάπησε ολόκληρη η Ελλάδα, πίσω από το πηγαίο χιούμορ, τη λαϊκή σοφία και τη μεγάλη διαδρομή στη σκηνή και την οθόνη, κατοικούσε ένας άνθρωπος για τον οποίο η οικογένεια είχε αξία ανώτερη από τη δόξα και το χειροκρότημα.
Το 1946 παντρεύτηκε τη Μαργαρίτα Τσάλα, την αφοσιωμένη σύντροφο που έγινε το σταθερό λιμάνι του σε μια ζωή γεμάτη παραστάσεις, περιοδείες, πολιτικές διώξεις και δύσκολες ιστορικές εμπειρίες. Δύο χρόνια αργότερα γεννήθηκε η πρωτότοκη κόρη τους, Άννα (φώτο αριστερά). Η άφιξή της συνέπεσε με την πρώτη μεγάλη κινηματογραφική επιτυχία του στους “Γερμανούς ξανάρχονται” του Αλέκου Σακελλάριου. Όπως αφηγούνταν αργότερα η ίδια, ο ευτυχισμένος πατέρας έριξε για γούρι στο μωρουδιακό κρεβάτι της, χρήματα από εκείνη την επιτυχία, σαν μια τρυφερή ευχή για το ταξίδι της στη ζωή. Έξι χρόνια αργότερα ήρθε η δεύτερη κόρη τους, η Μαρία, ολοκληρώνοντας το οικογενειακό τους καταφύγιο.
Οι δύο αδελφές μεγάλωσαν στο Μαρούσι, μέσα σε ένα ελεύθερο και προοδευτικό περιβάλλον, έχοντας κοντά τους έναν πατέρα τρυφερό, επιεική και γενναιόδωρο. Ο Μίμης απέφευγε την αυστηρότητα και άφηνε τις κόρες του να ανακαλύψουν τον κόσμο με εμπιστοσύνη, διακριτική προστασία και το γνώριμο χιούμορ του.
Η Άννα ακολούθησε τον δικό της δημιουργικό δρόμο ως εικαστικός. Δημιούργησε γκαλερί στο Μαρούσι και μετά τον θάνατο του πατέρα της το 1986, εργάστηκε με αγάπη για την ανάδειξη της λιγότερο γνωστής εικαστικής του πλευράς, οργανώνοντας εκθέσεις έργων του από κολάζ γραμματοσήμων, στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Υπήρξε παράλληλα αγωνίστρια, δραστήρια στα κοινά, με καλοσύνη, σπάνιο χιούμορ και ανιδιοτελή προσφορά. Έφυγε από τη ζωή το 2024, σε ηλικία 76 ετών», σημειώνει ο Άρης Λουπάσης στο Instagram.
