Σοκαρισμένος ο πλανήτης παρακολουθεί το απεγνωσμένο κάλεσμα για βοήθεια που απηύθυνε μέσω ηχητικού μηνύματος μέσα από το κελί της φυλακής Ιρανή φοιτήτρια, η οποία την προηγούμενη εβδομάδα καταδικάστηκε σε θάνατο.
Σύμφωνα με πληροφορίες του ανθρωπιστικού οργανισμού IHRM (Iran Human Rights Monitor), πρόκειται για την 23χρονη Νατζμέ Αμίνι, η οποία εδώ και οκτώ μήνες βρίσκεται έγκλειστη στη φυλακή Βακιλάμπαντ στο Μασχάντ για «προσβολή του Ανώτατου Ηγέτη». Η Ιρανή φοιτήτρια παρέμεινε για σχεδόν τρεις μήνες στην απομόνωση, ενώ φέρεται να της στερήθηκαν τα βασικά δικαιώματα που έχει κάθε κρατούμενος, όπως η πρόσβαση σε δικηγόρο. Παράλληλα, υπάρχουν αναφορές ότι η Αμίνι υπέστη σωματικά και ψυχολογικά βασανιστήρια.
Hello everyone, this is a message from inside prison, from a young Iranian woman who is about to be executed. Please help me to amplify her voice before they hang her. 💔
— Masih Alinejad (@AlinejadMasih) September 21, 2026
«Remember my name, maybe I will not be able to speak again.»
This is the voice of Najmeh Amini, a 23 year… pic.twitter.com/ceH6Hj0wGq
Η νεαρή Ιρανή συνελήφθη στις 31 Ιανουαρίου κοντά στο παζάρι Φερντόουσι στο Μασχάντ, καθώς μαζί με εκατοντάδες χιλιάδες Ιρανούς συμμετείχε στις μαζικές διαδηλώσεις κατά του ιρανικού καθεστώτος. Όπως τονίζει μεταξύ άλλων, η Αμίνι στο ηχητικό μήνυμα, το οποίο ηχογράφησε στις 18 Σεπτεμβρίου: «θέλω μόνο δικαιοσύνη και την ευκαιρία να υπερασπιστώ τον εαυτό μου», ενώ ζήτα από τον κόσμο να μην ξεχάσει το όνομά της, καθώς ενδέχεται να μη της δοθεί η ευκαιρία να μιλήσει ξανά.
Σύμφωνα με την ίδια, η καταδίκη της σε θάνατο εκδόθηκε πριν από λίγες ημέρες στις 16 Σεπτεμβρίου. «Δεν προσπαθώ σήμερα να παρουσιάσω τον εαυτό μου ως ηρωίδα, ζητώ μόνο ένα πράγμα: γίνετε η φωνή μου. Είμαι ένα αθώο κορίτσι, μια νεαρή με τόσες πολλές ελπίδες και όνειρα. Έχω γονείς που με περιμένουν — μια οικογένεια που ξυπνά κάθε πρωί φοβούμενη την απώλειά μου. Δεν θέλω το τελευταίο ίχνος που θα μείνει από εμένα να είναι μερικές γραμμές σε έναν φάκελο υπόθεσης», είπε αναφέρει στο μήνυμά της η Νατζμέ. Και συμπληρώνει: «θυμηθείτε το όνομά μου, ίσως να μην μπορέσω να μιλήσω ξανά», ενώ αποκαλύπτει και την ελπίδα της πριν απαγχονιστεί και φύγει από τη ζωή να δει ένα «ελεύθερο Ιράν».










